Atatürk'ün ölümünden kısa bir süre sonra, sosyalizmin benimsediği devletçiliğe benzer bir devletçiliğe yönelinmiş, bu da o devirdeki özel teşebbüsün demokratik başkaldırısına neden olmuştur. 1948 yılında Ahmet Hamdi Başar'ın tertiplemiş olduğu, "1948 İktisat Kongresi" bunun en belirgin göstergesidir.“Türkiye’nin tatbik ettiği Devletçilik sistemi, XIX. Asırdan beri sosyalizm nazariyecilerinin ileri sürdükleri fikirlerden alınarak tercüme edilmiş bir sistem değildir. Bu, Türkiye’nin ihtiyaçlarından doğmuş, Türkiye’ye has bir sistemdir. Devletçiliğin bizce mânâsı şudur: Fertlerin hususî teşebbüslerini ve faaliyetlerini esas tutmak; fakat büyük bir milletin bütün ihtiyaçlarını ve birçok şeylerin yapılmadığını göz önünde tutarak, memleket iktisadiyatını Devletin eline almak. Türkiye Cumhuriyeti Devleti Türk vatanında asırlardan beri ferdî ve hususî teşebbüslerle yapılamamış olan şeyleri bir an evvel yapmak istedi ve görüldüğü gibi kısa zamanda yapmağa muvaffak oldu. Bizim takip ettiğimiz yol, görüldüğü gibi, Liberalizmden başka bir sistemdir.”
“Bizim, takibini muvafık gördüğümüz (mutedil devletçilik) prensibi; bütün istihsal ve tevzi vasıtalarını fertlerden alarak, milleti büsbütün başka esaslar dahilinde tanzim etmek gayesini takip eden sosyalizm prensibine müstenit kolektivizm, yahut komünizm gibi hususî ve ferdî iktisadî teşebbüs ve faaliyete meydan bırakmayan bir sistem değildir."
Mustafa Kemal Atatürk
Atatürk'ün devletçilik tanımı o günlerde olduğu kadar günümüzde de geçerliliğini koruyacak olan, evrensel diyebileceğimiz bir bakış açısıdır. Türkiye ciddi bir şekilde konuyu gündeme getirip, derhal bu tanıma uygun devletçiliğe geçiş yapmalıdır. Yeraltı servetleri millileştirilmeli, devletleştirilmelidir.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder